Birbirine kavramsal bir damarla bağlanan öykülerden oluşan Ucube, toplumla ve kendi hayatıyla uyuşamayan insanların dünyaya yabancılaşmasını anlatıyor.
Alican Bayar kendine has diliyle okuru İzmir sokaklarından alıyor ve Beyoğlu’nun ucuz pansiyonlarına, oradan da Mongeri Kapısı’na getiriyor. Öykü kişileri kaybediyor, dibe vuruyor, hayatı zihinlerinde yaşıyor ancak hiçbir zaman tamamen sahneden çekilmiyor. Sıradanlık ve tuhaflık bir arada ilerliyor.
İnsan ne zaman kendine yabancılaşır?
Herkes gibi olmaya çalışırken mi, yoksa artık herkes gibi olamadığını fark ettiğinde mi?
Hayatın kocaman bir oyun olduğunu söylüyor bu öyküler.
Oyun bitiyor, kitap kapanıyor: “Ve mat!”